«محرم، ماه خروشِ احساس و خیزشِ ایمان است، ماهی که در آن، تاریخ با خونِ پاکان، ورق میخورد و جاودانگی بر تارکِ انسانیت نقش میبندد. در این روزهای سوزناک، یادِ عاشورا چون آتشی فروزان در اعماقِ جانها زبانه میکشد و فریادِ مظلومانه ی «هَل مِن ناصِرٍ یَنصُرُنی» از بیابانِ تشنه ی کربلا تا افق های دورِ زمانه، طنین انداز میشود. سینه زنانِ موزون و سوگوارانِ سیاه پوش، با نظمی عاشقانه و دلی مالامال از اندوه، بر مزارِ آرمان هایی که در آن شامگاهِ غمبار، بر خاک افتاد، اشک میریزند و با هر ضربِ دست بر سینه، پیمانی دوباره با عدالت و شهامت میبندند. سیاهیِ جامه ها، نه تنها نشانِ عزا، که پرچمی است برافراشته در برابرِ ظلم و بیگانگی، تا یادآور باشد که خونِ سیدالشهدا، هرگز در گرد و غبارِ روزگار رنگ نمیبازد و پیامِ آزادگیِ او، چون نگینی درخشان، در دفترِ وجدانِ بشریت، برای همیشه خواهد درخشید.»