فضیلت دعای کمیل

دعای کُمَیل دعایی معتبر است که امیر المؤمنین علی علیه السلام به کمیل بن زیاد نخعی تعلیم فرموده است. این دعا دارای مضامینی بلند و عرفانی در راستای شناخت خداوند و استعانت از او و طلب بخشش گناهان است. علامه مجلسی رحمة الله علیه، این دعا را بهترینِ ادعیه دانسته است.

علما و بزرگان دین و عارفان خداشناس، جایگاه رفیعی برای دعاى کمیل ترسیم نموده اند چنانچه مرتبه و جایگاه آن را در میان سایر دعاها، همچون مرتبه ی انسان در میان سایر موجودات دانسته اند و همانگونه که انسان را اشرف مخلوقات به حساب مى‌آورند، این دعای شریف را نیز اشرف دعاها برشمرده و از آن تعبیر به «انسان الأدعیه» مى‌کنند.[3]

سیدبن طاووس از شیخ طوسی رحمه الله علیه در کتاب مصباح المتهجد روایت کرده است: کمیل بن زیاد نخعی در شب نیمه شعبان، دیده است که حضرت علی علیه السلام در حال سجده، این دعا را می خوانده است